vitrin

2010-12-13T10:27:00.001-08:00

لطفا کسی به خوابم نیاید

امشب را تا صبح

به کابوسهایم قول داده ام !

2010-12-13T10:26:00.001-08:00

نه به خاطر شعر
نه به خاطر جور دیگر زیستن
خانه من برای دو نفر کوچک بود
به همین خاطر تنها ماندم

الفبای این روزها برای آیدا

2010-12-08T14:42:00.001-08:00

برج مراقبت سلام!
موقعیت خودم را اعلام می کنم:
کمی خسته
مقدار متناوبی زخمی شدم.....

برج مراقبت » سکوت .. کمی سقوطططططططططططط

عجبُ العجیب

2010-12-08T14:41:00.000-08:00

دست هایت را از روی گلوی شهر بردار خدا!
نفس های ما
بستگی به بارانی که نمی بارد دارد

---

دیوار مست و پنجره مست و اتاق مست/!
این چندمین شب است که خوابم نبرده است
رؤیای «تو » مقابل «من » گیج و خط خطی
/در جیغ جیغ گردش خفّاش های پست

2010-12-08T14:40:00.000-08:00

غربت را حتما نباید لای الفبای شهری غریب بیابی و یا جایی پشت لحظه های آشنا همین که عزیزت نگاهش را به دیگری تعارف کند کافیست تا تو غریب شوی..

--

مي بوسم و مي گذارم کنار
تمام چيزهايي که ندارم را
دست هات را
عاشقي ات را
همه را
...عادت احمقانه اي ست
چسبيدن به چيزهايي که ندارمشان

مهدیه لطیفی

عجب هیبتی دارد این شب ..

2010-12-08T14:39:00.000-08:00

دلم گریه ی بی احتیاط می خواهد
گریه ی بلند بی ترس و بی سکوت
از همین جا که نشسته ام
تا آنجا که می گویند
کسی نشسته که رشته ی آرزوهایمان را ...

جایی برای یواشکی هام باز کردم

2010-12-07T12:44:00.001-08:00

آفتاب دروغی بزرگ بود
پرده را کشیدم
و به بخاری و مهتابی دل بستم..

قسمت‌ام کنی یک‌شب...راه برویم در کوچه‌خیابان‌های این شهر...جاهایی را که مُردم نشان‌ات بدهم!

کاش بتونم کلی خاطره حک شده رو اینجا بریزم بیرون

2010-09-03T13:21:00.001-07:00

لب تر کنی خیس می شوم
در خشکسالی بوسه !....
تمام فنجانهای قهوه دروغ می گفتند
تو بر نمی گردی ،
و حالا که خدای من شده ای ،
...هر چقدر هم که دعا کنم ،
گوشت به حرفهام بدهکار نیست

سر راهت كه مي روي خورشيد را خاموش كن.خوابم مي آيد...

2010-09-03T13:20:00.000-07:00

سیگاری آتش بزن /میان لب‌هات بگذار / تا نیمه بکش.باقی‌ش را من می‌سوزم!

نه تو آرامم می ‌کنی !نه شعر!نه خواب! نه باد مرا می‌برد!نه مرگ!نه.......

نفس هميشه كشيدني نيست.مي داني؟اين است كه سيگار مي خرم....

چقدر خواب ببینم؟

2010-09-03T13:18:00.001-07:00

چقدرخواب ببینم که مال من شده ای/وشاه بیت غزل های لال من شده ای/چقدرخواب ببینم که بعدآن همه بغض/جواب حسرت این چندسال من شد ه ای/چقدر حافظ یلدا نشین ورق بخورد؟/تو ناسروده ترین بیت فال من شده ای/چقدر لکنت شب گریه را مجاب کنم /خدا نکرده مگر بی خیال من شده ای/هنوزنذرشب جمعه های من این است...................................

یک ذهن مغشوش نیمه کاره

2010-08-20T16:55:00.000-07:00

صرفا این روزها فقط دارم تجسم میکنم و احساس میکنم این همه تجسم تو مغزم جا نمیشه ..
دلم تنگ شده واسه ی من ِ دیروزم .. واسه منی که پر از غرور بود و سعی کرد غرور رو از خودش دور کنه تا بتونه به آدما نزدیک شه ..
دلم میخواست اون کفش دوزک ه جلو چشام بود و محکم میزدم تو گوشش و میگفتم : ببین ! جواب این همه سال سایه به سایه ت بودن و سکوت کردن و خودی نشون ندادن این نبود .. خوشت میاد یکی با خودت این کارو بکنه ؟؟

- این روزا به همه بدبینم و از همه چیز شاکی و ناراضی .. گاهی هم میشم یه بچه ی حسود که هر چی میشه چوقولیشو به مامانش میکنه .. امروز به ماما گفتم : مسعودم رفت ماما .. من چار پنج سال پیش باید از ایران میرفتم الان میفهمم چه گهی خوردم .. طبق معمول ِ همه ی مامانا شروع کرد قربون ِ دست و پای بلورینم رفتن ولی اینم حالمو خوب نکرد ..
- جدیدن حس میکنم اصرار دارم به بودن آدما .. خوب این اصرار ینی چی ؟میدونم ضرر داره ها اما باز .. اونم آدمایی که تازه اومدن یه جورایی خیلی دیر و زود دارن گم میشن .. انگار این هم خاصیت این برهه از زمانه .

- به طرز شگفت انگیزی امروز احساس ِ حسادت رو بلاخره تجربه کردم (جدا تجربه ی خیلی گهی یه .. )

- دیگه اصراری به عجیب و خاص زندگی کردن ندارم .. دلیلی هم نداره من تو همه ی زمینه ها خبره باشم ..

- امروز یه نفر معنای مستقیم محرمانه (که عربی ِ ) رو به فارسی گفت : سیخکی در گوشی یواشکی ..
-----------
مهم تر از همه اینکه : وقتی یکی میخواد از مسافرت بیاد انگار زمان از نفس افتاده انقدر کنده که دهنت سرویس میشه تا مسافرت از راه برسه .. اما وقتی یه هفته مونده به رفتنش انگار یکی دنبال عقربه ها و ساعت ها کرده .. غصه ی دو برابر با سرعت نور میشینه تو دلت .. بغض میشه تو گلوت .. اشک میشه تو چشمات .. کمرتو خم میکنه ..

چقدر بی تو از خواب بپرم ؟

2010-07-31T15:14:00.000-07:00

نفسهايت را

پُک می زنم ؛

ريه هايم
...
غرق بوسه می شوند...

--

هـرچـنـد نـمـی دانــم خواب هـایـت را بـا کــه شـریـک می شـــــوی امـا هـنـــــوز.... شـریـک تمـام بـی خـوابـی هـای مــــــن تـویـی!

2010-07-31T15:10:00.000-07:00

هی درخت سیب کاشتم. هی عکس سیب کشیدم. هی خواب سیب دیدم. اما انگار نه من آدم می شودم و نه تو حـــــــــــــــــــــــوا . . .

پس لرزه های قلبمو هنوز میشنوم

2010-07-30T11:47:00.000-07:00

از همه جا شیفت دیلتت کردم .. از همه جا .. ولی هنوزم وقتی مینویسی آپدیت شد کنارشم مینویسی "سند تو آل " یه جورایی کِرمم میگیره صفحتو باز کنم بخونم شاید یه نشونی از خودم ببینم یا یه نوشته رو به خودم بگیرم .. بعد بازش میکنم و میریزم بهم .. بدجوری .. و هنوزم نفهمیدم به خاطر خودم رفتی و رفتم یا به خاطر خودت ..

- جناب هانیبال میفرماد:ببین واسه تو رفتم سفارت دعا کن بهم ویزا بدن چون من گفتم میخوام زن بگیرم ..تو حتی شده مصلحتی باید زنم شی تا بیای اینجا بعد تو ابرا یی .من هنوز نفهمیدم .. من به تو گفتم میخوام از ایران برم؟؟اگرم بخوام خودم اینجوریم مگه ؟دل خوشی داری ..

پس لرزه های قلبمو هنوز میشنوم

2010-07-30T11:33:00.001-07:00

دلم میخواست وبال گردن تو باشم ..

2010-07-25T17:38:00.000-07:00

2چیز امروز رسما گه زد تو اعصابم ..

یک : این آهنگه :تصویر اگر باشی .. غرق تو میشم .. از من نگذر نمیتونم .. چون وابسته س به تو جونم .. محتاجم به نفس هاتو .. آخه دور از دستات تو زندونم ..

دو : 2تا فیلم دیدم بدر دَن چاکلت .. و رونا وایز . که این اتمام ریدِ مال شدن اعصابم بود . ینی در واقع یه تیر و چند نشون .. که از بدِ روزگار همش صاف خورد تو روحم ..
--
اینا رو نوشتم که با خودم روراست تر حرف بزنم .. یاد چن سال پیش و آرزوهام افتادم .. چقدر دلم میخواست داشته باشم ت .. نشد .. ینی داشت میشد اما نشد .. شاید چون غیر معقول بود ترسیدی .. شایدم من orze نداشتم تو رو نگه دارم .اما امروز دقیقا فمیدم چم بود و چی میخواستم .. رختخواب .. این همه تقلا و فکر کردم به این نتیجه رسیدم که موضوع عشق و عاشقی نبوده .. دردم رختخواب بود .. دلم میخواست عکس العملاتو اونجا میدیدم .. دلم میخواست ببینم چشمای خمارت چه شکلی میشن .. دلم میخواست بدونم چی میگی ؟یه جورایی فک میکنم کنجکاوم بودم که ببینم تنت چه شکلی ِ گرماش چطوریه .. دردم این بود که دلم میخواست بعد از بوسیدنت رو بازوی چپم سرتو بذاری و من دست راستمو دورت حلقه کنم .. بوت کنم .. دردم این بود که دلم میخواست صبح تا چشم باز میکنم ببوسمت .. کلی بهت محبت کنم.. بهم تکیه کنی .روت تعصب داشته باشم .. ازم واسه کارات اجازه بگیری و یه جاهایی با قدرت بگم حق نداری .. دلم میخواست هر جا میرفتیم با هم باشیم .. حتی دلم میخواست عین کس خلا حلقه ی یه شکل دستمون میکردیم .. کاش از حرف ِ آدما و تنها گذاشتن و بد نگا کردنشون نمیترسیدیم .. نمیترسیدی .. کاش .. اما همه ی اینا فقط یه آرزو بود .. ولی من سالها هر شب با تو خوابیدم .. تو خیالم ..
اینم درد دلای امروز م ..

این پست رسما یه نوشابه ی لایت ِ لینک داره ..

2010-07-20T04:52:00.000-07:00

حالا من یک کفش دوزک دارم که اصلا ازش نمیترسم .. یک کفش دوزک ِ خوش خنده ی مهربان ..

2010-07-20T00:57:00.000-07:00

در کل بعضی آدم ها توی ذهن می مانند شاید برای این که وجودشان بوی نا نمی دهد رفتارهایی دارند که شخصی است که مختص خودشان است، دست کم نمونه شان کم است اصلن شاید برای همین هم هست که دل برای شان تنگ تر می شود .

+

تو رفتی او آمد عجب ضمیری دارد این تو و او

2010-07-20T00:40:00.000-07:00

حالا که رفته ای برنگرد .. خاطراتت را برایت پست خواهم کرد..

چشم باز کنی ترسیدی ..

2010-07-20T00:35:00.000-07:00

Que Hiciste? Hoy destruiste con tu orgullo la esperanza
Hoy empanaste con tu furia mi mirada
Borraste toda nuestra historia con tu rabia
Y confundiste tanto amor que te entregaba
Como permiso para así romperme el alma

بهم میگه عاطی میدونی این روزا چشات ناپدید شدن ؟ میگم اوهوم مثه خودم .. میگه این نقطه هایی که در جواب میذاری مرموزه ها .. میگم دوتا و فقط دوتا .. برای اولین باری بود که اسباب کشی ِ یه همسایه انقدر برام سخت بود که بهانه ای شدن واسه ریختن بهانه های دیگه م از چشام .. یه لحظه ترسیدم ..
امروز از یه چیز دیگه هم ترسیدم .. داشتم فکر میکردم راجع به مطلب سنگینی که واسه تحقیق برداشتم .. موقع لایحه نوشتن دیدم چطور میتونم حقوق یه آدم ِ تی اس رو اثبات کنم .. هی بغضم سنگین تر شد .. گفتم یه زنگ بهش میزنم با خودش حرف میزنم در حالی که میدونم احساسی ِ این کار تا قانونی .. وقتی با اون شوق از زندگی ِ این همه سال به گا رفتش و خوشحالی حالاش حرف میزد .. دلم نیومد بهش بگم که حقوقِ قانونی ش بدجور میره زیر سوال .. 12 که دوباره باهاش حرف بزنم و بشنوم مینویسمش ..

صورتمو بر میگردونم گذشته رو به وضوح میبینم ..

2010-07-19T02:50:00.000-07:00

با خودم شرط بسته بودم به محض دوباره وبلاگ نوشتن قالبی رو که به قیمت پاره شدن ساختمش (چون اون وقتا اچ تی ام ال حالیمون نبود ) پانیذ هم ضرت و ضرت یا زرت و زرت یا زرط و ضرط به تیبل بندیمون میخندید رو میذارم اینجا .. دیدم به به بلاگر هم یه فکری به حال کاربرانش کرده و روز به روز گشاد پروری میکنه .. اون وقتا واسه 1 کامنت دونی دهنمون شکل اچ تی ام ال به خودش میگرفت .. چه زود میگذره که .

من روز به روز گیج تر میشوم

2010-07-19T02:43:00.000-07:00

آرشه ی دیویدم تاب ورداشته و من نمیدونم بی آرشه چطوری ویولون بزنم .. از طرفی منوچهر رو آقای نمایندگی سایپا فرمودن باید بستری شه در نتیجه بام تهران و سوپر استار و کافه آنیتا نداریم ..در نتیجه کسی روستایی سراغ نداره من یه مدت برم اونجا غاز بچرونم ؟؟

که من میخوام حرف برنم

2010-01-09T09:39:00.000-08:00

مدتها بود که تو ویترینم مینوشتم .. آی آدمایی اومدن .. آی داغهایی به دلم گذاشتن .. آی قالبهایی ساخته شد..
آی من بزرگ شدم .. آی خودم رو شناختم .. تا ویترینو ازم گرفتن که آهای سیاسی نویسِ بیشعور ِ خر .. تعطیل ..
که بعد از اونجا هیچ کجا نوشتنم نیومد .. بعد از چندین سال بلاخره پسش گرفتم ..
ولی نمیدونم چرا دوباره باهاش رودرواسی پیدا کردم ..
ببین ویترینم .. ببین قشنگم با من را بیا .. مثه همون موقع ها که هم شادیمو کنج دلت میشوندی هم غممو هم کنایه هامو هم حرفای .... بذار دوباره این سه نقطه ها بشه حرف بی رودروایستی .. خوب؟؟

inja doostdashtani shode beshedat

2009-07-11T04:45:00.000-07:00

اتاق خواب بزرگ و خالی. مينيماليسم. لای پنجره کمی باز است و پرده‌ی حرير به آرامی در باد می‌رقصد. نور ماه چون کف‌پوشی زمين اتاق را فرش کرده. موسيقی آن‌قدر نوازشت می‌کند تا به خواب بروی. خوابی نرم و عميق ميان ملحفه‌های تميز و خنک و سپيد.Chaconne in G minorSarah ChangTomas Antonio Vitaliبه احترامش ساکت می‌مانم.LangsamRobert Schumanمثل لالايی می‌ماند، در يک شب بارانی، کنار شومينه با شعله‌ای آرام.بتهوون در سونات مهتابش انگار با تو فاصله می‌گيرد. فضا رسمی‌ست. دکولته‌ی مشکی با کفش‌های پاشنه بلند.هايدن اما در Trio in G سرخوش است. دامن بلند اسپانيولی هزار رنگ با صندل‌های تخت و آب‌پاش بزرگ قرمز.

بحث ما این است

2008-09-06T14:33:00.001-07:00

پیمان یک کفر آن سوی الهیتستایش گفتن اینکه خدا کر و نابیناستدر آخرین شبي كه روح آتش می گیردسه حرف کوچک و یک سوال: چرا؟

2008-09-06T14:32:00.001-07:00

نامه شماره بيست و چهار
خواستم بنویسم: نامه ای برای تودیدم بی صداقتیست و بی انصافیست و بی دقتی... که نامه ای را وقتی می باید نوشت که مسافتی در کار باشد و فاصله ای در بین... وقتی چنان دور باشی که دوریت را بهانه نگارش نامه کنم. یا چنان دور بپندارمت که نامه را٬ وسیله نگرشی ساده... به تو٬ به خودم و به فاصله ای میان ماست... که نیست٬ که هیچگاه نبوده است از آن ساعت که یافتمت و شناختمت٬ تا به امروز٬ تا این لحظه... دل٬ دروغ نمی گوید اگر دل باشد... دل٬ همیشه می فهمد٬ که آیا عشق می ورزد یا نه... همیشه... همیشه... و همیشه آنچه را که بدان عشق می ورزد٬ در خود نگاه می دارد... و همیشه در می یابد تفاوت بین عشق را با احساسات سطحی و زودگذری که می آیند و می روند و جز ملال٬ دیگر ارمغانی با خویش نمی آورند... نه، دل دروغ نمي گويد اگر دل باشد. دوري و نزديكي؟ اين واژه ها را تنها آن هنگام مفهوميست كه فاصله اي تو را از من جدا كرده باشد... فاصله؟ كدام فاصله؟ ميان من و تو، فاصله اي نيست، اسب سركش زندگي، به هر كجا كه مي خواهد بتازد، بتازد... من تو را دوست خواهم داشت... بگذار او، هرگونه كه مي خواهد بتازد...نه كه من نگذارم فاصله اي بيفتد ميان تو و من ... من؟ من كيستم؟ كه اين خاصيت عشق است. در آغاز اين نوشته ــ كه نامه نيست ــ خواستم بنويسم: سلام، ننوشتم ... مي خواهم بگويم خدانگهدار ... خدانگهدار نازنين ... تعجب نكن! از اين كه اول نوشته هايم سلام باشد، خسته شده ام ... هر چيزي كه عادت شود، كسالت آور مي شود... مي ترسم، سلامم آنطور كه بايد، آن طور كه مي خواهم باشد، نباشد... نمي خواهم عادت كنم ... حتي به خدا ... حتي به خودم ... حتي به تو ... عشق عادت نميشود ... عشق عادت نمي آورد ــ اگر چيزي را دوست داشته باشي به آن عادت نميكني ــ هميشه برايت تازه است... هميشه جور ديگريست ... مثل من براي تو ... تو براي من ...بانو! چقدر حرف دارم براي نوشتن ... چقدر شعر دارم براي گفتن و سكوت بهترين راه است براي بيان چيزي كه نمي توانمش گفت...
بعد از اين خوب و بدش باشد پاي خودمان انتخابي است كه كرديم براي خودمانبي خيال همه، با فلسفه شان خوش باشند خودمان آينه هستيم براي خودمانما دوربوديم كه حالا سر دريا داريم دو مسافر يله در آب و هواي خودماناحتياجي به در و دشت نداريم اگر رو به هم باز شود پنجره هاي خودماندرد اگر هست براي دل هم مي گوييم در وجود خودمان است دواي خودماندوست داريم نفهمند بيا بعد از اين خودمان شعر بخوانيم براي خودمان

آره

2008-09-06T14:31:00.000-07:00

هيچوقت تا حالا توي يك ايستگاه مترو، لاي زباله هايي كه در انتهاي ايستگاه روي هم تلنبار شـده، در چند متري دو تا مست كه يكيشان دارد استمناء مي كند و آن يكي آواز مي خواند نماز خوانده ايد؟ حتماً اين كار را بكنيد، البته برای پيدا كردن چنين جاي بدبو، كثيف، تاريك و وهم آوري بايد زحمت بكشيد و تا بوداپست پايتخت مجارستان سفر كنيد. بعد به بزرگترين ميدان شهر برويد و توي ايستگاه معروف متروي «مسكواتر» كه 30 متر زير زمين است آنقدر جلو برويد تا به پشت توالت هاي عمومي برسيد. جاي خلوت و بي دردسري است براي مست كردن، استمناء كردن، شعر گفتن و چرت بنگ زدن، جان مي دهد. من اين مكان را پيدا كرده بودم تا بتوانم به دور از مزاحمت آدم هاي كنجكاو دو ركعت نماز بخوانم. سال 1988 (14 سال پيش كه هنوز پروستروئيكا اتفاق نيفتاده بود و مجارستان يك كشور كمونيستي بود) براي شركت در كنفرانس ”سنت و نوگرايي“ به بوداپست رفته بودم. همراه با سه تا از همكارانم، دو تا آقا و يك خانم. و تا از فرودگاه به ميدان «مسكو» كه ميدان اصلي شهر است برسيم و خودمان را توي اين سرزمين غريبه پيدا كنيم دم غروب شده بود. نماز نخوانده بودم و دلم مثل سير و سركه مي جوشيد. همينطور كه در اتوبوس از فرودگاه به مركز شهر مي رفتم يك چشمم به ارتفاع خورشيد در آسمان بود و چشم ديگرم به مناظر زيبا و تماشايي ساحل رود دانوب. كنار ميدان مركزي شهر يك آب نماي بزرگ و قديمي بود كه در وسطش فرشته هاي كوچك سنگي بر روي پاية مدوري ايستاده بودند و از آلت تناسلي پسرانه و تپلشان آب به درون حوض مي ريخت. با عجله لب آب زانو زدم و بي اعتنا به چند رهگذر فضول كه چند ثانيه اي براي ديدنم توقف كردند آستين ها را بالا زدم. وضويم را سريع گرفتم و بدون آنكه آستينهايم را پائين بكشم، مستأصل و كمي عصبي دنبال جايي گشتم كه بتوانم بدون مزاحم دو تا نماز دو ركعتي شكسته براي ظهر و عصر بخوانم.
-----------------------
گوشه امني كه دنبالش مي گشتم، در ايستگاه زيرزميني مترو پيـدا شد امّا بايد جهت قبلـه را هم مي فهميدم. پيدا كردن قبله كار چندان سختي نبود و تنـها نياز به دانستـن شمـال و جنـوب داشـت، امّا من زبـان مجـاري نمي دانستم و با همان چند سؤال اوّل فهميدم مجارها هم انگليسي يا فرانسه نمي دانند. با ايماء و اشاره سعي كردم جهت جنوب را بپرسم، اداي نماز درآوردن يا Muslim، Kaaba گفتن بي نتيجه بود، اينها به عمرشان مسجد نديده بودند چه رسد به مسلمان و مسلمان نديده بودند چه رسد به نماز و نماز نمي دانستند چيست چه رسد به دانستن جهت قبله. وقت نداشتم كه به چهار طرف نماز بخوانم، به ذهنم رسيد از ولگردي كه لاي زباله ها دنبال ته مانده بطريهاي مشروب مي گشت با ايماء و اشاره جهت كشور روسيه (شرق) را بپرسم: Russia، Russia يعني روسيه كدام طرف است؟ شانه هايش را بالا انداخت و چند لحظه با سوءظن به چهره خارجي و درمانده ام خيره شد. بعد انگار چيزي يادش افتاده باشد، دهان بدبويش را باز كرد و دندانهاي زرد و طاق لنگي اش را نشان داد، بعد مثل كسي كه مي خواهد مطلب مهمي را افشا كند به من چسبيد و لاي كتش را باز كرد، سطح داخلي كتش پر از عكس هاي برهنة دختران مو بـور و سفيد رويي بود كه هر آدم آناتومي نخوانده اي مي توانسـت از روي ژست هايشان، اجزاي بدن انسان را بهتر از پروفسور زائر بروخ تشريح كند. با هيجان عكس ها را نشان داد و چند بار كلمه نامفهومي را تكرار كرد، از لحنش فهميدم توضيح مي دهد بين اينها روس هم دارد و لابد مي تواند مرا پيشش ببرد. خون به مغزم هجوم آورد. سـرم را توي دستم گرفتم، اشتياق به تماشا كردن اين عكسها و اين احساس كه نمازم دارد مي رود و چند دقيقه ديگر بيشتر وقت ندارم مرا دچار جنون مي كرد. خداي من تو كدام طرف هستي؟ ناله كنان چند بار اين جمله را تكرار كردم، رويم را برگرداندم و با خشم ـ از دست خودم ـ و عجله مهر كوچكم را در پناه سطل هاي بزرگ زباله رو به سمتي كه حـدس مي زدم ـ فقط حدس مي زدم ـ قبله باشد گذاشتم. الله اكبــر، خدا از همه چيز و همه كس بزرگتر است. اين من بودم كه با اين ادعا رقص عجيب و غريب مذهبي ام را شروع كرده بودم. خدا از همه چيز و همه كس بزرگتر است، حتي از اين ايستگاه خفقان آور و نيمه تاريك مترو، از اين همه سطل زباله كه پر از بطري هاي مشروب و ته مانده ساندويچ و دستمال كاغذي هاي مچاله شده است هم بزرگتر است. مست دوّمي به مست اوّلي كمي پول داده بود و با پاهاي از هم گشاده جلوي كت بلندي كه با سخاوت هرچه تمامتر برايش باز شده بود ايستاده بود و در حين تماشاي عكس ها استمناء مي كرد. مست اوّلي بي خيال و خونسرد آوازي را زمزمه مي كرد و منتظر بود مشتري اش كارش تمام شود. هيچكدام از ما سه نفر دوست نداشتيم ديده شويم. هيچكدام از ما سه نفر دوست نداشتيم مورد قضاوت واقع شويم. من حتّي، بيش از آنها از مورد تمسخر و تحقير واقع شدن مي ترسيدم، تجربه تلخ نمازم توي پارك ملّي لهستان (كه ماجرايش را برايتان خواهم گفت) زنده و آزاردهنده جلوي چشمم بود. حتي ممكن بود پليس دستگيرم كند (همانطور كه در لهستان كرد و تا بيايم ثابت كنم كه من يك محقق جوان از دانشگاه جورج تاون براي شركت در سمينار ”بازيابي و حفظ ارزشهاي ملّي در آغاز سدة تكنولوژي ارتباطات“ هستم، گردنم مورد ”خورش“ سه تا پس گردني، بازويم مورد ”زنش“ دو تا باطوم و باسنم مورد ”مالش“ وقيحانه يك دست قرار گرفته بود.)نمازم كه تمام شد، عرق كرده و بيحال كنار زباله ها نشستم. كار مست ها هم تمام شده بود. دوّمي كنارم آمد و در حالي كه لبخند مي زد مثل يك گوني سيب زميني يكوري كنارم افتاد. اوّلي بيخيال دستش را توي دماغش كرده بود و به تاريكي پشت ريـل ها خيره شده بود. مطمئن بودم همكاران امريكايي ام آن بالا توي كافه اي نشسته اند و در حالي كه آبجوي تگري مي خورند منتظرند من افعال ” احمقانه “ ام را ـ كه چون به آنها مربوط نيست در موردش حرفي نمي زنند ـ تمام كنم و به سراغ نوشيدني كودكانه ام (مثلاً كولا يا يك سوداي ساده) بروم. من امّا، احساس مي كردم آخرين انرژي ام صرف همان الله اكبر اوّل نمازم شده. كنار زباله ها نشسته بودم و قدرت نداشتم از زير بار وزن اين برادر خواندة مست و سيراب كه از شدّت محبّت ديگر كم كم داشت روي من مي لميد خودم را نجات بدهم. برادر خوانده مهربان با بزرگواري جمله اي را گفت و دستش را با محبّت به شانه ام كوبيد، نمي توانستم حدس بزنم چه مي گويد. شايد داشت مي گفت: به قلمرو من خوش آمدي، هر روز بيا اينجا با هم خوش باشيم. شايد مي گفت: خيلي عالي است، يك نيم ساعتي همين جا بنشين تا من به تو تكيه بدهم و چرتي بزنم. احمقانه لبخند زدم و خودم را از زير كتفش بيرون كشيدم. گرد و خاك شلوارم را پاك كردم و بطرف پله برقي ها رفتم، روي پله برقي چشمم به شانه ام افتاد. مايع لزج و شيري رنگي روي آستينم كشيده شده بود و مي رفت تا به درون تار و پود پارچه نفوذ كند. چشمهايم را بستم و سعي كردم با فشار پلكها تصوير روسپي هاي زيركت را از ذهنم دور كنـم. پسربچه هاي نابالـغ و سنگـي با بالهاي كوچـك و آسمانـي پيگير و خستگي ناپذير به افكارم مي شاشيدند.

مژ مژ

2008-09-06T14:28:00.000-07:00

همانطور که می گوين

د«پرونده بسته شد»...بی جهت

دردها رافاجعه ها رادوره نکنيد

و يا آزارها را.

شاد باشید

دل را شکست و مرتبه آخرش نبود

2008-09-06T14:08:00.000-07:00

يک ميليارد کرکس توي زمين به اين زيبايي؟ کرکس ها همان انسانها هستند يعني ميتوانند باشند ... کرکسها موجودات عجيب و جالب با يک بدي بزرگ لاشخورند ...لاشخورهاي آدم فروش و آدم کش ديگر حتي انسانهاي خوب قلبهاي شيشه اي ندارند که صداي شکستنشان را آدميان بشنوند ... انسانهاي خوب هم خوکهايي هستند در دست انسانهاي زرنگ و انسانهاي زرنگ شيرند. شيري که طعمه اش را تا جاي ممکن ميخورد بعد نوبت سگها و روباههاي پسمانده خور و خوب هم ميخورند منظور همان انسانهاي زبان نفهم دورو و که تهِ ته خوکها راخورده و پي و گوشتهاي دور استخوان مانده را ميگذارند ضربه کاري مربوط به اينهاست يعني شکست دوم ... بعد نوبت همان لاشخورهاست ... و باز هم همین مغوله یعنی تکرار تکرار تکرار تا مرگ

سر از کار چشمات کسی در نیاورد

2008-09-04T00:47:00.000-07:00

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ریخته در آب شاخه ها دست بر آورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این آب نظر کنآب ایینه عشق گذران است تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا که دلت با دگران است تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانمسفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چون کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم اشکی از شاخه فرو ریخت مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم پای دردامن اندوه کشیدم نگسستم نرمیدم رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

http://azazill.persianblog.ir

بلاخره پسش گرفتم ...........

2008-08-20T15:47:00.000-07:00

وب قدیمم رو پس گرفتم .......وای که همه چی عجیب بود

vitrin

لطفا کسی به خوابم نیاید امشب را تا صبحبه کابوسهایم قول داده ام !

نه به خاطر شعرنه به خاطر جور دیگر زیستنخانه من برای دو نفر کوچک بودبه همین خاطر تنها ماندم

الفبای این روزها برای آیدا

برج مراقبت سلام!موقعیت خودم را اعلام می کنم:کمی خستهمقدار متناوبی زخمی شدم.....

برج مراقبت » سکوت .. کمی سقوطططططططططططط

عجبُ العجیب

دست هایت را از روی گلوی شهر بردار خدا!نفس های مابستگی به بارانی که نمی بارد دارد

---

دیوار مست و پنجره مست و اتاق مست/!این چندمین شب است که خوابم نبرده استرؤیای «تو » مقابل «من » گیج و خط خطی/در جیغ جیغ گردش خفّاش های پست

غربت را حتما نباید لای الفبای شهری غریب بیابی و یا جایی پشت لحظه های آشنا همین که عزیزت نگاهش را به دیگری تعارف کند کافیست تا تو غریب شوی..

--

مي بوسم و مي گذارم کنارتمام چيزهايي که ندارم رادست هات راعاشقي ات راهمه را...عادت احمقانه اي ستچسبيدن به چيزهايي که ندارمشان

مهدیه لطیفی

عجب هیبتی دارد این شب ..

دلم گریه ی بی احتیاط می خواهدگریه ی بلند بی ترس و بی سکوتاز همین جا که نشسته امتا آنجا که می گویندکسی نشسته که رشته ی آرزوهایمان را ...

جایی برای یواشکی هام باز کردم

آفتاب دروغی بزرگ بودپرده را کشیدمو به بخاری و مهتابی دل بستم..

قسمت‌ام کنی یک‌شب...راه برویم در کوچه‌خیابان‌های این شهر...جاهایی را که مُردم نشان‌ات بدهم!

کاش بتونم کلی خاطره حک شده رو اینجا بریزم بیرون

لب تر کنی خیس می شوم در خشکسالی بوسه !....تمام فنجانهای قهوه دروغ می گفتند تو بر نمی گردی ،و حالا که خدای من شده ای ،...هر چقدر هم که دعا کنم ،گوشت به حرفهام بدهکار نیست

سر راهت كه مي روي خورشيد را خاموش كن.خوابم مي آيد...

سیگاری آتش بزن /میان لب‌هات بگذار / تا نیمه بکش.باقی‌ش را من می‌سوزم!

نه تو آرامم می ‌کنی !نه شعر!نه خواب! نه باد مرا می‌برد!نه مرگ!نه.......

نفس هميشه كشيدني نيست.مي داني؟اين است كه سيگار مي خرم....

چقدر خواب ببینم؟

یک ذهن مغشوش نیمه کاره

چقدر بی تو از خواب بپرم ؟

نفسهايت راپُک می زنم ؛ريه هايم...غرق بوسه می شوند...

--

هـرچـنـد نـمـی دانــم خواب هـایـت را بـا کــه شـریـک می شـــــوی امـا هـنـــــوز.... شـریـک تمـام بـی خـوابـی هـای مــــــن تـویـی!

هی درخت سیب کاشتم. هی عکس سیب کشیدم. هی خواب سیب دیدم. اما انگار نه من آدم می شودم و نه تو حـــــــــــــــــــــــوا . . .

پس لرزه های قلبمو هنوز میشنوم

پس لرزه های قلبمو هنوز میشنوم

دلم میخواست وبال گردن تو باشم ..

این پست رسما یه نوشابه ی لایت ِ لینک داره ..

تو رفتی او آمد عجب ضمیری دارد این تو و او

چشم باز کنی ترسیدی ..

Que Hiciste? Hoy destruiste con tu orgullo la esperanzaHoy empanaste con tu furia mi miradaBorraste toda nuestra historia con tu rabiaY confundiste tanto amor que te entregabaComo permiso para así romperme el alma

صورتمو بر میگردونم گذشته رو به وضوح میبینم ..

من روز به روز گیج تر میشوم

که من میخوام حرف برنم

inja doostdashtani shode beshedat

بحث ما این است

آره

مژ مژ

دل را شکست و مرتبه آخرش نبود

سر از کار چشمات کسی در نیاورد

بلاخره پسش گرفتم ...........

لطفا کسی به خوابم نیاید

امشب را تا صبح

به کابوسهایم قول داده ام !

نه به خاطر شعر
نه به خاطر جور دیگر زیستن
خانه من برای دو نفر کوچک بود
به همین خاطر تنها ماندم

برج مراقبت سلام!
موقعیت خودم را اعلام می کنم:
کمی خسته
مقدار متناوبی زخمی شدم.....

دست هایت را از روی گلوی شهر بردار خدا!
نفس های ما
بستگی به بارانی که نمی بارد دارد

دیوار مست و پنجره مست و اتاق مست/!
این چندمین شب است که خوابم نبرده است
رؤیای «تو » مقابل «من » گیج و خط خطی
/در جیغ جیغ گردش خفّاش های پست

مي بوسم و مي گذارم کنار
تمام چيزهايي که ندارم را
دست هات را
عاشقي ات را
همه را
...عادت احمقانه اي ست
چسبيدن به چيزهايي که ندارمشان

دلم گریه ی بی احتیاط می خواهد
گریه ی بلند بی ترس و بی سکوت
از همین جا که نشسته ام
تا آنجا که می گویند
کسی نشسته که رشته ی آرزوهایمان را ...

آفتاب دروغی بزرگ بود
پرده را کشیدم
و به بخاری و مهتابی دل بستم..

لب تر کنی خیس می شوم
در خشکسالی بوسه !....
تمام فنجانهای قهوه دروغ می گفتند
تو بر نمی گردی ،
و حالا که خدای من شده ای ،
...هر چقدر هم که دعا کنم ،
گوشت به حرفهام بدهکار نیست

نفسهايت را

پُک می زنم ؛

ريه هايم
...
غرق بوسه می شوند...

Que Hiciste? Hoy destruiste con tu orgullo la esperanza
Hoy empanaste con tu furia mi mirada
Borraste toda nuestra historia con tu rabia
Y confundiste tanto amor que te entregaba
Como permiso para así romperme el alma